شبانگاهان که شبنم آیتی از پاک بودن را به گلها هدیه می بخشید،

 به آن محراب پاکش آرزو کردم،

برایت خوب بودن،    خوب ماندن را...

بی تو کوه آب شده، نه
دریا خشک شده، نه
کار جهان لنگ شده، نه
ولی دل من برات تنگ شده عزیزم

خود كرده را تدبير نيست اما چه گويم مهربان
از داغ عشق روي تو ,زخم زبان ديگران

تنهايي خيلي سخته وقتي چشام به راهه
وقتي كه شب سياهه وقتي بدون ماهه

تنهايي خيلي تلخه وقتي كه بي تو هستم
تنها ميمونه دستم با اين دل شكستم